علی اکبری


+ قدرت واقعی

                            بنام قادر متعال                                

امروز آیا ما باید در برابر جهان زور و استکبار کوتاه بیایم و سلطه آنان را بپذیریم ٬ چون توان مقابله با آنان را نداریم؟ اصلا ما در برابر آنان چه باید بکنیم؟ یا نه این در شان ما نیست؟ 

برای جواب به این سوال ٬ شاید امروز جواب دادن به آن بهترین موقعیت باشد چرا که از طرفی برای جواب به آن باید کمی مسائل و حوادث را مدنظر گرفت از طرفی هنوز ما با قاطعیت جواب درستی به این سوال نداریم پس کسانی که به این سوال درست بتوانند جواب بدهند دارای دید واقعی‌تری هستند و تحلیل‌های آنها قابل پذیرش‌تر خواهد بود.رهبری در این برهه این سوال را مطرح نمودند و جواب آن را بدون هیچ شتابی و با چیدن مسائل و بررسی آن و نتیجه‌گیری صحیح را می‌خواهند.

بدین جهت حقیر بررسی خود را می‌گویم و هیچ روی آن تعصب ندارم. شما هم اگر وقت دارید در نظرات آنچه که بنظرتان درست است ارائه دهید ولی بدون تعصب!!

اولاْ اگر قرار باشد هر زوی را ما بخاطر اینکه قدرت تحمل آنرا نداریم بپذیریم همان قانون جنگل است که نباید به آن تن داد افرادی که خود را خار می‌بینند معمولاْ تن به ذلت می‌سپارند.کمی تحمل کمی صبر. همه قدرت

اما وضعیت ما از آنچه که فکرش بتوان کرد قوی‌تر است. آنچه که جهان سلطه تبلیغ می‌کند اتفاقاْ کاملاْ برعکس است. اما وقتی ما از همه نظر قوی‌تر و برتری داریم چه لزومی به پذیرش حرف زور است امروز قدرت نظامی تعیین کننده برنده در منازهات نیست بلکه خیلی از پارامترهای دیگر تعیین کننده هستند. اما در داشتن قدرت نظامی هم ما خیلی چیزی کم نداریم چرا که امروز ما در خودمان نیرویی داریم که بمب اتم در برابر آن هیچ حرفی برای گفتن ندارد.

از خیلی تحلیل‌ها گاهی خنده‌ام می‌گیرد مثلاْ سازگارا مصاحبه می‌کند و می‌گوید نیروی نظامی آمریکا اگر بخواهد عملیاتی بر علیه ما داشته باشد ما حتی یکساعت هم نمی‌توانیم مقاومت کنیم٬ یعنی ایشان توان ایران را مثل هنر خود می‌داند سرسپردگی مطلق دید تنگ و نگاه به دست آنطرف آب و همه چیز یعنی غرب. کمی اگر چشم باز کنی می‌بینیم که این غرب هیچ ملاحظه کار نیست هر جا که انجام نمی‌دهد توان ندارد یک روز همین آقا با آن شیرزاد مثلاْ می‌گفتند اگر پرونده ایران به شورای امنیت برود مملکت چه می‌شود وچه ... هزار حرف از این قبیل٬ دیدی در حد سر بینی.

حالا پرورنده به شورای امنیت رفته سه قطعنامه هم صادر شده که چی در برابر چی داده‌اند و چی گرفته‌اند نشان داده‌اند که هیچ غلطی نمی‌توانند بکنند. می‌خواهند از این شری که به خود بافته‌اند خلاص شوند حالا باید راهی بجویند.... البته من آن قطعنامه‌ها را بی‌تاثیر و بی‌اثر نمی‌بینم ولی در برابر آنچه که ما گرفته‌ایم همان نمره صفر بیشترین نمره‌ای است که می‌شود به آن داد.

حالا یکسری به کل سوال بزنیم اگر می‌شد گفت که گاهی نباید گفت بلکه باید بعضی خودشان فهم کنند یعنی اینقدر نفهم نباشند یا خود را به ندانستن نزنند ایران دارای قدرتی است که می‌تواند تمام جهان استکبار و سلطه را در هم بپیچد این آقا که فقط سر دماغ خود را می‌بیند نمی‌دانم چه شده است که این توان ایران را نمی‌بیند ولی شعار و شانتاژ غرب را باور می‌کند و چنان با آب و تاب می‌گوید که انگار نه انگار که حتی خود جهان سلطه هم می‌داند که چنین قدرتی ندارد ولی برای مرعوب کردن دیگران باید آنچه که می‌تواند توان خودش را زیاد نشان دهد.

جنگ ۳۳ روزه نشان داد که حتی ۲۰۰ کلاهک هسته‌ای نمی‌تواند یک گره از هزاران گره جهان غرب را در برابر بیداری جهانی باز کند.

..........................همین.....................

 

نویسنده : علی علی اکبری ; ساعت ۳:٠٦ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ۱۳۸٦/٥/۳۱
تگ ها:
comment نظرات () لینک