به نام قادر متعال

            به مناسبت آمدن رئیس جمهور به استان کرمان            

رئیس جمهور محبوب سلام.

رئیس جمهور قهرمان سلام.

رئیس جمهور دلیر سلام.

رئیس جمهور عزیز سلام.

رئیس جمهور مردمی سلام.

رئیس جمهور عدالتخواه سلام.

رئیس جمهور مهرورز سلام.

این سلامها را در تمام شهرهای استان کرمان این چند روز شنیدیم. همه نشان می داد که مردم چقدر مشتاق دیدار عالی ترین مقام اجرایی کشور هستند که به آنها امید دهد و آنها از برکت آمدنش استفاده کنند و افتخار که او به دیارشان پا نهاده است.

دریغ و صد دریغ! که این سلامها از شهر ما بلند نشد که نشد! هیچکس پلاکاردی و عکسی بالا نیاورد و استقبالی نکرد و دستی تکان نداد. و هزاران چشمی که خواستار دیدارش بود و روشن از این چشم براهی نشد. هزار دریغ نه اینکه رئیس جمهور نیامد بلکه نماینده ای هم نیامد چقدر دلبسته بودیم که لااقل یکی از وزرا می آید و مردم درد دلاشون را بگوشش خواهند رساند و خواهند گفت که پس ما چی؟

سال 1382 قرار بود اینجا به شهرستان ارتقاء پیدا کند و پرونده در وزارت کشور تمام مراحلش طی شد و گفتند دو هفته دیگر شهرستان شدن آن اعلام خواهد شد تمام تریبونها و  بوق و کرناها همین پیام را می داد که انار به شهرستان ارتقاء پیدا خواهد کرد و حتی کلمه( شد !)  نیز جاهایی که بیشتر اطلاعات داشتند نیز شنیده می شد. اما حالا چهار سال از آن زمان می گذرد هنوز شهرستان نشده است. این در حالی است که هیچگاه قرار نبود که کوهبنان- قلعه گنج- رودبار- منوجان شهرستان بشود این شهرها همه ارتقاء پیدا کرد و خدا را شکر؛ ولی انار هنوز مانده و کار بجایی رسیده که حتی نماینده رئیس جمهوری هم به آن پا نمی گذارد. چه کسی جواب این درد دلهای مردمی را خواهد داد آیا کسی خواهد گفت وقتی در سال 84 رهبری به استان تشریف آوردند نماینده اش به این شهر آمد و مردم لا اقل درد دلی با او کردند. و حالا! حتی این اتفاق هم نمی افتد. آیا ما کاملاً فراموش شده ایم آیا از نقشه پاک شده ایم؟ آیا در استانداری کرمان جایی بنام انار وجود ندارد؟ آیا در وزارت کشور وقتی به استان کرمان رجوع می شود بخشی بنام انار وجود ندارد؟ که بیش از 50 هزار نفر جمعیت دارد از مرکز استان بیش از 250 کیلومتر فاصله دارد. ای کاش ما را تحویل استان یزد می دادند که فاصله ما لااقل تا مرکز استان به 150 کیلومتر می رسید شاید ما از دست این استان بی خیر به شهرمان راحت می شدیم. و از طرفی از وسعت این استان وسیع کاسته می شد و کمی استان کوچک یزد هم بزرگتر می شد. آنوقت خیلی از مشکلات این شهر بهتر حل و فصل می شد. لااقل استانداری یزد همانطور که الان می داند شهری بنام انار وجود دارد آنوقت هم می دانست و ما هم کمی از دست اینهمه ظلمی که از گذشته تا کنون به ما شده آزاد می شدیم. و ای کاش که چنین اتفاقی بی افتد. حالا که بناست استان کرمان وجود شهری را فراموش کند لااقل بگذارد این شهر از استان دیگری باشد که قدر آن را بداند و بهتر این مردم دردمند را تحویل بگیرد. و اینقدر به دولت و حکومت مردم را بدبین نکند.

در  آخر باید گفت چرا این شهر در سال 82 ارتقاء پیدا نکرد چون رئیس یک سازمان دولتی دولت خاتمی بنام آقای..... که همیشه از انار بخاطر مسائل جناحی مشکل داشت از این کار در دولت قبلی مانع شد ایشان وقتی خبر شد که هفته بعد باید شهرستان شدن آن اعلام می شد و او خواسته خود را با نفوذ به انجام رساند. اما اکنون در دولت جدید که دیگر او نیست چرا؟ این مردمی که در استان از نظر رویکرد به این دولت خاص بودند چرا؟درصد رای بالای شهر در استان به این رئیس جمهور آیا پاسخی اینچنین می طلبد؟ اما اینبار هم ما باز دچار مسائل رابطه ای شده ایم. و همه مردم هم این را می دانند که کدامین افراد این مشکلات را ایجاد کرده اند و چرا؟

امید که ما رها شویم از اینهمه بی مهری و بی توجه ای .

دریغ و صد دریغ که صدای رئیس جمهور محبوب سلام !  را کسی در این شهر نشنید.

دریغ و هزار دریغ که هیچ کس در این شهر صدای رئیس جمهور عدالتخواه!  را نشنید! که نشنید!!!!؟